wantrouwen
onzijdig (het)/ˈwɑntrɑuwə(n)/
Wat is de betekenis van wantrouwen?
wantrouwen betekent: (ov) niet vertrouwen, argwanend zijn tegen
Betekenis
werkwoord
- (ov) niet vertrouwen, argwanend zijn tegen
zelfstandig naamwoord
- afwezigheid van vertrouwen
Voorbeelden van "wantrouwen" in een zin
- Wantrouw e-mails met bijlagen van onbekende afzenders.
Veelgestelde vragen over wantrouwen
Wat is de betekenis van wantrouwen?
wantrouwen betekent: (ov) niet vertrouwen, argwanend zijn tegen
Hoeveel betekenissen heeft wantrouwen?
wantrouwen heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft wantrouwen?
wantrouwen is een onzijdig (het).
Wat zijn synoniemen van wantrouwen?
Synoniemen van wantrouwen zijn: achterdocht, argwaan.
Hoe gebruik je wantrouwen in een zin?
Voorbeeld: “Wantrouw e-mails met bijlagen van onbekende afzenders.”
Etymologie
*: zelfstandig gebruikt , in de betekenis van ‘mistrouwen, achterdocht’ voor het eerst aangetroffen in 1573
Vertalingen
Engelsmistrust, distrust, suspicion
Duitsmisstrauen
Spaansdesconfiar, recelar, sospechar
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek