Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

weigeryup

mannelijk (de)/ˈwɛiɣərˌjʏp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair, historisch, pejoratief (militair) (historisch) (pejoratief) (Nederland) goed opgeleide jongeman die liever veel geld wil gaan verdienen en daarom regelingen voor gewetensbezwaarden gebruikt om zijn dienstplicht zoveel mogelijk te ontlopen
    Weigeryuppen, dienstplichtigen die om economische redenen militaire dienst weigeren, hebben geen gevangenisstraf meer te duchten.
    Tot nu toe is echter nog niet een weigeryup de cel in gegaan omdat alle veroordeelden hoger beroep aantekenden tegen de uitspraak.
    Het zijn goed in het pak zittende en geschoolde jongeren die aan het begin staan van een veelbelovende carrière, maar wiens dromen over veel en gemakkelijk geld verdienen verstoord dreigen te worden door de oproep voor militaire dienst. Op de spreekuren, waar vrijwilligers voorlichting geven over de mogelijkheden van dienstweigering, worden ze al links en rechts gesignaleerd, deze weigeryups.

Etymologie

*, in de betekenis "oneigenlijke dienstweigeraar" aangetroffen vanaf 1989 (zie vindplaats hieronder)