windgong
mannelijk (de)/ˈwɪntxɔŋ/
Wat is de betekenis van windgong?
windgong betekent: constructie van hangende buizen, staven, bellen of andere voorwerpen die, eventueel via een klepel, door de wind klanken voortbrengen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- constructie van hangende buizen, staven, bellen of andere voorwerpen die, eventueel via een klepel, door de wind klanken voortbrengen
Voorbeelden van "windgong" in een zin
- Een oude vrouw waakt bij het sterfbed van een oude man, terwijl een klok tikt en buiten een windgong klingelt, maar zodra ze merkt dat hij is overleden zet ze een mes in zijn bovenbeen en snijdt er zonder aarzeling een kogel uit.
- Op mooie doosjes, een windgong, op fotolijstjes en zelfs in verf zit parelmoer.
- Het moge duidelijk zijn dat een Zentuin niet moet worden volgepropt met de lantaarns, boeddha’s en windgongen uit de folders van populaire tuincentra die in dit jaargetijde op de deurmat vallen.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek