Kiel

mannelijk (de)/kil/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

scheepvaart (scheepvaart) verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven

zelfstandig naamwoord

kleding (kleding) kledingstuk zonder voorsluiting dat het bovenlichaam bedekt en onder landbouwers populair was

zelfstandig naamwoord

muziekinstrument (muziekinstrument) wigvormig pennetje waarmee in toetsinstrumenten zoals een klavecimbel, een snaar wordt getokkeld
De kiel of plectrum werd vroeger van een ravenpen gemaakt.
wigvormig uitgegraven sleuf in de bodem
voorwerp dat in een spitse rand toeloopt

*[C] van Middelnederlands "kile"

Engelskeel, blouse, overalls

Fransquille, plectr, bec

DuitsKiel, Kiel

Spaansquilla, blusa

Italiaanschiglia

Zweedsköl

Deenskøl