Stijgbeugel
mannelijk (de)/ˈstɛi̯xˌbøː.ɣəl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (paardrijden) een metalen beugel die met een riem aan een zadel hangt, bedoeld om het opstijgen te vergemakkelijken en de ruiter vooral tegen zijwaartse sprongen van het paard te beschermen
- (anatomie) een van de beentjes van het middenoor van een zoogdier
Vertalingen
Engelsstirrup
Fransétrier
DuitsSteigbügel
Spaansestribo, estafa
Italiaansstaffa
Portugeesestribo
Russischстре́мя
Arabischرِكَاب
Poolsstrzemię
Zweedsstigbygel
Deensstigbøjle
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek