aangehouden

ˈaŋɣəˌhɑudə(n)

Wat is de betekenis van aangehouden?

aangehouden betekent: voltooid deelwoord van aanhouden

Betekenis

werkwoord
  1. werkwoordsvorm in het nederlands, woorden met boekreferenties voltooid deelwoord van aanhouden

Betekenis en uitleg van aangehouden

Het woord 'aangehouden' verwijst naar het tijdelijk vasthouden of onderbreken van iemand, vaak in de context van de wet. Dit kan betekenen dat iemand door de politie wordt vastgehouden voor verhoor of om verdere acties te ondernemen.

Je gebruikt 'aangehouden' meestal in situaties waarin iemand is opgepakt of vastgehouden door autoriteiten, zoals de politie. Het kan ook duiden op een onderbreking van een activiteit of proces. De nuance van het woord kan variëren afhankelijk van de context; het kan zowel een formele als een informele connotatie hebben afhankelijk van de situatie.

Voorbeelden

  • De verdachte werd aangehouden na een achtervolging door de politie.
  • Tijdens de vergadering werd de discussie aangehouden om meer informatie te verzamelen.
  • Zij werd aangehouden door de verkeerspolitie voor het rijden zonder rijbewijs.

Woordoorsprong

Het woord 'aangehouden' is afgeleid van het werkwoord 'aanhouden', dat 'vasthouden' of 'stoppen' betekent. Het is samengesteld uit het voorvoegsel 'aan-' en de stam 'houden'.

Veelgestelde vragen over aangehouden

Wat is de betekenis van aangehouden?

aangehouden betekent: voltooid deelwoord van aanhouden

Etymologie

*vervoeging van aanhouden: voltooid deelwoord, op te vatten als samenstelling van aan bw en gehouden ww