afwijzing

vrouwelijk (de)/ˈɑfwɛizɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een bericht dat op een voorstel of aanzoek niet ingegaan wordt
Solliciteren levert nu eenmaal vele afwijzingen op.
In de eerste plaats was er de regelrechte afwijzing, de afkeurende blik, waar geen misverstand over kon bestaan.
Die afwijzing was het resultaat van talloze kwetsuren die Kathrin in de loop van haar leven had moeten dulden.

* van afwijzen .

Engelsrejection

Fransrejet

DuitsAbweisung

Spaansdesaprobación

Zweedsavvisande