bard

mannelijk (de)/bɑrt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

middeleeuwen, cultuur, dichtkunst, verouderd (middeleeuwen), (cultuur), (dichtkunst), (verouderd) een zanger en dichter bij de oude Kelten en Galliërs
In die tijd waren er veel barden.
dichtkunst, informeel (dichtkunst), (informeel) een dichter
Ik houd helemaal niet van die bard.

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘(Keltisch) dichter’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1772

Engelsbard

Fransbarde

DuitsBarde