beschermengel

mannelijk (de)/bə'sxɛrmɛŋəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een hemels wezen dat je tegen onheil beschermt, engelbewaarder, wachtengel, bewaarengel
Hij moet wel een heel goede beschermengel hebben gehad toen hij ongedeerd uit de geheel verkreukelde auto gehaald werd.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek