beschuldiging

beschuldiging betekent: het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

vrouwelijk (de)/bəˈsxʏldəˌɣɪŋ/

Wat is de betekenis van beschuldiging?

beschuldiging betekent: het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

zelfstandig naamwoord

Een beschuldiging van het plegen van een misdrijf.
Ditmaal volgde er geen beschuldiging of reprimande op haar verweer.
Ook kwamen ze er langzamerhand achter dat de geuite beschuldigingen op een kern van waarheid berusten.

*Naamwoord van handeling van beschuldigen .

Engelsaccusation, imputation, charge

Fransaccusation, attaque, incrimination

DuitsBeschuldigung, Bezichtigung

Spaansacusación, incriminación, imputación