besogne

mannelijk/vrouwelijk (de)/bəˈzɔɲə/

Wat is de betekenis van besogne?

besogne betekent: beslommering, moeilijke aangelegenheid

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beslommering, moeilijke aangelegenheid

Voorbeelden van "besogne" in een zin

  • De Herald Tribune meldt dat in New York de bezoeksters van het theater in opstand zijn gekomen omdat ze in de pauze in lange rijen moeten wachten en vaak niet bijtijds verlichting kunnen vinden, terwijl bij de mannen, die hun besogne blijkbaar sneller afhandelen, nog volop vrije plaatsen zijn. De vrouwen namen de mannenhokjes in gebruik en verwekten groot schandaal.NRC A. de Swaan 12 oktober 1996
  • Zelden verscheen op de Nederlandse kapitaalmarkt namelijk een williger prooi voor financiële tovenaars dan de woningcorporaties. Gedurende decennia vertoefden de ooit idealistische organisaties - met namen als Ons Belang, Beter Wonen - onder de paraplu van de rijksoverheid. De zorg voor betaalbaar wonen was hun belangrijkste besogne. Ingewikkelde financieringsconstructies behoorden niet tot hun metier; de financiering van de sociale woningbouw kwam hoofdzakelijk voor rekening van het ministerie van volkshuisvesting.NRC Michel Kerres 5 juli 1994
  • Andere besognes dan haar eigen kon ze er nu gewoon niet meer bij hebben.

Betekenis en uitleg van besogne

Het woord 'besogne' verwijst naar een taak of verplichting die uitgevoerd moet worden. Het kan ook duiden op een soort werk dat vaak als vervelend of tijdrovend wordt ervaren.

Je gebruikt 'besogne' meestal in situaties waarin je spreekt over taken die je moet volbrengen, vooral als ze niet erg leuk zijn. Het woord heeft een ietwat negatieve connotatie, wat betekent dat het vaak gaat om klusjes die je liever zou vermijden. Het kan ook gebruikt worden in een bredere context, zoals in de zin van de inspanningen die nodig zijn om een doel te bereiken.

Voorbeelden

  • Na een lange werkdag had ik geen zin meer om aan mijn besogne te beginnen, maar het moest toch gebeuren.
  • Haar besogne om het huis schoon te maken leek eindeloos, maar ze wist dat ze het niet kon uitstellen.
  • Tijdens het project voelde hij de druk van zijn besogne, waarbij de deadlines steeds dichterbij kwamen.

Woordoorsprong

Het woord 'besogne' is afgeleid van het Franse 'besogne', wat ook verwijst naar werk of taak. Het heeft zijn oorsprong in het Latijnse 'opsonium', dat voedsel of benodigdheden betekent, en dit kan wijzen op de noodzaak om te zorgen voor basisbehoeften.

Veelgestelde vragen over besogne

Wat is de betekenis van besogne?

besogne betekent: beslommering, moeilijke aangelegenheid

Welk woordgeslacht heeft besogne?

besogne is een mannelijk/vrouwelijk (de).

Wat zijn synoniemen van besogne?

Synoniemen van besogne zijn: zaak, werk, bezigheid, kwestie, topic.

Hoe gebruik je besogne in een zin?

Voorbeeld: “De Herald Tribune meldt dat in New York de bezoeksters van het theater in opstand zijn gekomen omdat ze in de pauze in lange rijen moeten wachten en vaak niet bijtijds verlichting kunnen vinden, terwijl bij de mannen, die hun besogne blijkbaar sneller afhandelen, nog volop vrije plaatsen zijn. De vrouwen namen de mannenhokjes in gebruik en verwekten groot schandaal.NRC A. de Swaan 12 oktober 1996

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zaak, beslommering’ voor het eerst aangetroffen in 1299