blauwhelm

mannelijk (de)/'blɔuhɛlm/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep, militair (beroep), (militair) soldaat of burger die lid is van de VN-vredesmacht
    De Verenigde Naties sturen veel blauwhelmen naar oorlogsgebieden.

Etymologie

*Samenstelling met een ondoorzichtige betekenis van blauw en helm; zo genoemd vanwege hun blauwe hoofddeksel.

Vertalingen

Engelsblue helmet
Franscasque bleu, casco azul
DuitsBlauhelm