blinde
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈblɪndə/
Wat is de betekenis van blinde?
blinde betekent: iemand die niet kan zien
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die niet kan zien
- vensterluik, blind
Voorbeelden van "blinde" in een zin
- De blinde had een blindengeleidehond nodig om naar zijn werk te kunnen gaan.
- „Maar ik vroeg me af: wat missen blinden nog?”, zegt Dylan Verburg, student aan de Universiteit Twente. Daarom interviewde Dylan een blinde persoon en deed hij een kleine enquête onder blinden. De uitkomst: blinden willen heel graag de gezichtsuitdrukking ‘zien’ van de persoon met wie ze praten.Karel Berkhout NRC 20 februari 2016
- 'Zelfs een blinde kon zien dat het een overtreding was, idioot,' becommentarieerde de man met de harde stem.
- Voor de nacht moesten we eerste de blinden sluiten.
Etymologie
*"blind" met de uitgang -e
Vertalingen
DuitsBlinder
Spaansciego
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek