blinde

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈblɪndə/

Wat is de betekenis van blinde?

blinde betekent: iemand die niet kan zien

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die niet kan zien
  2. vensterluik, blind

Voorbeelden van "blinde" in een zin

  • De blinde had een blindengeleidehond nodig om naar zijn werk te kunnen gaan.
  • „Maar ik vroeg me af: wat missen blinden nog?”, zegt Dylan Verburg, student aan de Universiteit Twente. Daarom interviewde Dylan een blinde persoon en deed hij een kleine enquête onder blinden. De uitkomst: blinden willen heel graag de gezichtsuitdrukking ‘zien’ van de persoon met wie ze praten.Karel Berkhout NRC 20 februari 2016
  • 'Zelfs een blinde kon zien dat het een overtreding was, idioot,' becommentarieerde de man met de harde stem.
  • Voor de nacht moesten we eerste de blinden sluiten.

Etymologie

*"blind" met de uitgang -e

Vertalingen

DuitsBlinder
Spaansciego