blubberen

/ˈblʏbərə(n)/

Wat is de betekenis van blubberen?

blubberen betekent: (inerg) een onregelmatig, vaag pruttelend geluid voortbrengen

Betekenis

werkwoord
  1. inerg (inerg) een onregelmatig, vaag pruttelend geluid voortbrengen
  2. erga (erga) zich als weke substantie onregelmatig verplaatsen
  3. inerg (inerg) zich moeizaam door modder of een vergelijkbare substantie bewegen
  4. inerg (inerg) onhandig of niet erg doelgericht bezig zijn

Voorbeelden van "blubberen" in een zin

  • Bij LA Priest kan een gitaar klinken als vervormd hanengekraai, en kan een keyboard ergerlijk blubberen.
  • Boven het blubberen van het moeras uit klonk het geluid van een trommel en uit de nevels kwamen een paar figuren te voorschijn.
  • En daarom springt de Mariken van de film midden op de tafel, tilt haar rokken omhoog en voert een eierdans uit, die de bedoelde geiligheid oplevert in een bad van blubberend struif als exponent van ongeremd middeleeuws leven.
  • De man die praat heeft een rood en opgeblazen gezicht. Bij elke klank die uit zijn dikke keel komt blubberen zijn lippen naar voren.
  • Veel laadpalen kom je niet tegen als je gaat stofhappen in de woestijn van Utah, blubberen door de Schotse hooglanden of bergbeklimmen in de Alpen.

Etymologie

*(klanknabootsing), op te vatten als afleiding van blubber