bobbel
Wat is de betekenis van bobbel?
bobbel betekent: ronde verdikking of verheffing in een anderszins vlak oppervlak
Betekenis
- ronde verdikking of verheffing in een anderszins vlak oppervlak
- gasbel die zich uit een vloeistof aan het oppervlak vertoont
Voorbeelden van "bobbel" in een zin
- Dat bobbeltje is een onschuldige vetophoping.
- De derde tree van boven die kraakte, een bobbel in het tapijt van de overloop die een vreemd geluid maakte als je er met je volle gewicht op ging staan, het middenstuk van de trapleuning dat piepte als je het te veel belastte.
- Wanneer je bobbels ziet, begint het water te koken.
Betekenis en uitleg van bobbel
Een bobbel is een kleine, opbolling of verhoging op een oppervlak. Denk aan een bultje dat je kunt voelen of zien, vaak veroorzaakt door lucht of een andere substantie die zich onder de huid of in een materiaal ophoopt.
Het woord 'bobbel' wordt vaak gebruikt in informele situaties, bijvoorbeeld als je het hebt over een bobbel op je huid of een luchtbel in vloeistof. In de kindertaal kan het ook verwijzen naar een speelse of schattige bult, zoals op een knuffeldier. De term kan ook figuratief gebruikt worden, bijvoorbeeld om een onregelmatigheid in een idee of plan aan te duiden.
Voorbeelden
- Toen ik viel, merkte ik een pijnlijke bobbel op mijn knie.
- De champagne maakte mooie bobbels toen ik de kurk ontkurkte.
- Tijdens het spelen ontdekte ik een bobbel in het zand, die leek op een klein diertje.
Woordoorsprong
Het woord 'bobbel' is waarschijnlijk afgeleid van het Nederlandse woord 'bobbelen', wat verwijst naar het rond bewegen of opbollen van iets.
Veelgestelde vragen over bobbel
Wat is de betekenis van bobbel?
bobbel betekent: ronde verdikking of verheffing in een anderszins vlak oppervlak
Hoeveel betekenissen heeft bobbel?
bobbel heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft bobbel?
bobbel is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je bobbel in een zin?
Voorbeeld: “Dat bobbeltje is een onschuldige vetophoping.”
Etymologie
* In de betekenis van ‘knobbel, luchtbel’ voor het eerst aangetroffen in 1490