bondigheid

vrouwelijk (de)/'bɔndəxhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het kort en krachtig zijn
  2. iets dat kort en krachtig is

Etymologie

*afleiding van bondig

Verwante woorden

bondbondagebondelbondelsbondenBonderbondersbondgenootbondgenootschapbondgenootschappelijkbondgenootschappelijkebondgenootschappen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek