brandmeester

mannelijk (de)/'brɑntmestər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) opzichter van een of meer brandspuiten bediend door de spuitgasten bij de brandweer

Verwante woorden

brancardbrancardierbrancardiersbrancardjebrancardsbranchebranche-eigenbrancheaanpakbrancheafspraakbranchebreedbranchecodebranchecodes
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek