breken

breken betekent: (erga) (algemeen) in stukken uiteenvallen

/xxxx/

Wat is de betekenis van breken?

breken betekent: (erga) (algemeen) in stukken uiteenvallen

werkwoord

erga (erga) (algemeen) in stukken uiteenvallen
erga (erga) een doorgang, scheiding forceren
erga (erga) (van de jongensstem) wisselen
ov, natuurkunde, optica (ov) (natuurkunde) (optica) veranderen van richting van stralen
ov (ov) in stukken uiteen doen vallen
psychologie (psychologie) heel erg somber worden

De ruit is vanmiddag gebroken.
In de puberteit breekt de jongensstem
Het prisma breekt de lichtstraal.
Wanneer een lichtstraal op het scheidingsvlak van twee verschillende middenstoffen valt, zal hij in het algemeen voor een gedeelte worden teruggekaatst en voor het overige gedeelte gebroken worden.
Vanmiddag brak een hevige windvlaag de ruit van de voorkamer.

* In de betekenis van ‘klein of stuk maken’ voor het eerst aangetroffen in 1237

De staf over iets/iemand breken — Iets of iemand afkeuren
Een lans breken voor iemand — Het voor iemand opnemen, ofwel: voor iemand de best doen diegene ergens mee te helpen iets te verkrijgen
Een potje kunnen breken (bij iemand) — Een goede verstandhouding met iemand hebben, waardoor diegene niet gauw boos wordt
Het ijs is gebroken — Na een afstandelijk begin is men vriendelijk tegen elkaar
Iemand kunnen maken en breken — De mogelijkheid hebben om te beslissen over iemands leven en dood en diens welbevinden
Je kan geen omelet maken zonder eieren te breken. — Om iets te bereiken moet je investeren en//of moeite doen
Langzaam aan, dan breekt het lijntje niet — Je kunt beter rustig doorwerken, dan kan er het minste fout gaan
Men kan geen ijzer met handen breken — Iets niet doen omdat er op dat moment de tijd/middelen niet voorhanden zijn

Engelsbreak, break

Fransbriser, briser

Duitsbrechen, brechen

Spaansromperse, estrellar, estrellarse