buitenterrein

onzijdig (het)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. gebied dat in de buitenlucht is gelegen; onoverdekt deel van iets

Verwante woorden

buitbuitdriftbuitelbuitelaarbuitelaarsbuiteldebuiteldenbuitelenbuitelendbuitelendebuitelingbuitelingen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek