centurie

vrouwelijk (de)/sɛnˈtyri/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

militair, geschiedenis (militair) (geschiedenis) afdeling van oorspronkelijk 100, later 80 manschappen in het Romeinse leger
De drie barakken gegroepeerd in de zuidoostelijke sector zijn twee enkelvoudige manschapsbarakken (elk voor een centurie van 80 man) en een dubbele barak waar een eenheid ruiterij (turma) van 32 man met paarden was gehuisvest.
regering, geschiedenis (regering) (geschiedenis) bepaalde onderverdeling van de bevolking van de Romeinse republiek gebruikt bij dienstplicht en stemrecht
{{ouds
figuurlijk (figuurlijk) aanduiding voor een honderdtal
Uitgever Trampe leverde de gedrukte platen in honderdtallen of ‘centurieën’. Elke centurie kreeg een eigen titelblad, in dit geval de negende.

*van Latijn "centuria"