confessie

vrouwelijk (de)/kɔn'fɛsi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. erkenning iets verkeerd gedaan te hebben meestal in de godsdienstige zin van het woord
    Een schuldbelijdenis of confessie van zonden is een erkentenis dat men iets gedaan heeft wat men niet had behoren te doen.
  2. geloofsbelijdenis of het geloof zelf
    Hij heeft geen confessie, hij heeft geen godsdienst.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘belijdenis’ voor het eerst aangetroffen in 1300

Synoniemen

biechtgeloofgodsdienst
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek