demarche

mannelijk/vrouwelijk (de)/de'mɑrʃə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. initiatief om verantwoordelijke organisaties een gewenste actie te laten ondernemen, stappen ondernemen
    En toch blijft het komende proces onnodig en ongewenst. Politieke stellingname moet een politiek antwoord krijgen, niet een juridisch. Dat is ook ruimschoots gebeurd na de onsmakelijke demarche van Wilders.Volkskrant Philippe Remarque 10 oktober 2014
  2. diplomatie (diplomatie) diplomatiek offensief
    Maar in tweede instantie bekroop me toch een zekere twijfel. Het Rusland van Vladimir Poetin excelleert in rauwe machtspolitiek. Zijn wij in Nederland daar wel tegen bestand? Was het niet beter geweest als de vijf in het Joint Investigation Team (JIT) samenwerkende landen tezamen waren overgegaan tot een diplomatieke demarche?Volkskrant Paul Brill 9 oktober 2016

Etymologie

* uit het Frans

Vertalingen

Engelsdémarche