einde

onzijdig (het)/ˈɛində/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt
Aan het einde van de straat wacht er iemand op me.
Het afwaswater werd tijdens het eten op het vuur verwarmd waarmee ik na de maaltijd de aangekoekte pannen schoon schrobde. Er leek geen einde aan te komen, maar het was altijd gezellig om de avonturen van de dag te bespreken.

* In de betekenis van ‘laatste gedeelte’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901

De einden (/eindjes) [niet] aan elkaar/elkander weten te knopen — [niet] kunnen rondkomen met zijn geld [https://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01/stoe002nede01_01_0550.phpv546 www.dbnl.org]
Een einde nemen — Afgelopen zijn, het einde bereiken
Het einde is zoek — Het valt niet meer te voorzien hoe iets zich verder ontwikkelt/afloopt
Het einde zal de last dragen — het begin van iets kan gemakkelijk schijnen, doch aan het einde komen de moeilijkheden [https://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01/stoe002nede01_01_0549.phpv545 www.dbnl.org]
Het hebben van de zaak, is het einde van 't vermaak — Zodra je iets hebt, is het niet meer interessant.
Het is einde oefening/verhaal — Het is afgelopen, m.n. van iets wat is mislukt of niet zoals de bedoeling was is verlopen (zie ook oefening, verhaal)
Iets of iemand het einde vinden — Iets of iemand heel goed vinden
Op zijn einde lopen — Afgelopen zijn, een einde nemen, het einde bereiken

Engelsend

Fransfin

DuitsEnde

Spaansfin, final

Italiaansfine

Portugeesfim

Japans終わり, おわり, owari

Poolskoniec