ene

ene betekent: vorm van één om dit aantal te benadrukken

/ˈenə/

Wat is de betekenis van ene?

ene betekent: vorm van één om dit aantal te benadrukken

telwoord

lidwoord

benadrukte vorm van een gebruikt voor een persoonsnaam om aan te geven dat die niet bekend is; soms licht misprijzend bedoeld
verouderd (verouderd) verbogen vorm van een (nominatief enkelvoud vrouwelijk)
verouderd (verouderd) verbogen vorm van een (accusatief enkelvoud vrouwelijk)

voornaamwoord

Vijf keer terugkomen voor de lol van de ploerten en dan wee van de narigheid naar huis met ene gulden dertig.
Wonderbaarlijk genoeg deed ze alles af op haar ene been.
Daar gaat ie dan, ene.. tweeë.. drie!
Ene meneer Jansen schijnt daarover bezwaar gemaakt te hebben.
Zodanig ene onderneming vordert zekerlyk ene weldoorknede beoefening der Kerklyke Geschiedenissen, (...)

geen ene moer — helemaal niets
Als de ene hand de ander wast worden ze allebei schoon. — wanneer je samenwerkt en elkaar helpt, is hetgeen gebeuren moet sneller gedaan
De ene dienst is de andere waard. — wanneer iemand helpt, doet men graag iets terug
Het ene gat met het andere stoppen — het slecht beheren van geld door met de ene schuld de andere af te lossen
Het ene oor in, het andere weer uit. — iets (een raad e.d.) wel horen maar het vervolgens meteen weer vergeten; gezegd van hardleerse personen aan wie hetzelfde steeds weer opnieuw moet worden verteld
Het ene woord haalt het andere uit. — als de ene persoon een grote mond opzet, krijgt die dat van de ander terug