ergernis

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een zaak die gevoelens van onvrede oproept
De ergernis deed hem rood aanlopen.
' Otto en Cornelia kijken met nauwelijks verholen ergernis naar Nella.
Tot grote ergernis van het publiek ('Help! Ze nemen ons een planeet af!') en van astronomen die om welke reden dan ook een speciale band met Pluto hebben.

* van ergeren

Engelsannoyance, frustration

Fransirritation

DuitsÄrger

Spaansirritación, disgusto, fastidio

Poolszdenerwowanie, rozdrażnienie