hangen

hangen betekent: (inerg) zich in een positie los van de bodem bevinden en door een bevestiging aan een ander voorwerp voor vallen behoed worden

/ˈhɑŋə(n)/

Wat is de betekenis van hangen?

hangen betekent: (inerg) zich in een positie los van de bodem bevinden en door een bevestiging aan een ander voorwerp voor vallen behoed worden

werkwoord

inerg (inerg) zich in een positie los van de bodem bevinden en door een bevestiging aan een ander voorwerp voor vallen behoed worden
inerg (inerg) door ophanging – meest aan de nek – ter dood gebracht worden
ov (ov) door ophanging – meest aan de nek – ter dood brengen
inerg (inerg) op een relaxte manier ergens aanwezig zijn zonder veel activiteit te ondernemen
ov (ov) aan een of meer hoger gelegen punten vastmaken, zodat het niet omlaag valt ook al wordt het aan de onderkant niet gesteund
inerg, informatica (inerg) (informatica) (van een computer) vastzitten in een programmalus zodat opnieuw starten noodzakelijk is

De appels hangen nog aan de boom.
Decoraties en meubelstukken uit ver van elkaar verwijderde tijdvakken hingen en stonden elkaar met verwondering aan te staren.
De dagen erna zag ik overal kleine bloemen uit de droge grond tevoorschijn komen. Wat een feest! Het leek wel alsof overal slingers hingen.
Hangen zal hij!
De misdadiger werd vroeg in de morgen gehangen.

* In de betekenis van ‘aan bovenkant bevestigd door eigen zwaarte neerwaarts gehouden worden’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1100

Engelsdroop, hang

Franspendre

Duitshängen

Spaanscolgar, pender