huisarrest
Wat is de betekenis van huisarrest?
huisarrest betekent: (juridisch) een strafbepaling waarbij iemand verboden wordt het eigen huis te verlaten of er onbeperkt mensen te ontvangen
Betekenis
- (juridisch) een strafbepaling waarbij iemand verboden wordt het eigen huis te verlaten of er onbeperkt mensen te ontvangen
Voorbeelden van "huisarrest" in een zin
- Hij kreeg huisarrest opgelegd.
Betekenis en uitleg van huisarrest
Huisarrest is een maatregel waarbij iemand verplicht wordt om in zijn of haar woning te blijven, vaak als gevolg van een juridische situatie. Dit kan bijvoorbeeld een straf zijn of een manier om iemand te beschermen terwijl er onderzoek plaatsvindt.
Het woord wordt vaak gebruikt in juridische contexten, zoals bij strafrechtelijke zaken of als onderdeel van een vooronderzoek. Huisarrest kan ook opgelegd worden als alternatief voor gevangenisstraf, vooral in gevallen waar de verdachte nog niet veroordeeld is. Het doel is vaak om de sociale omgeving van de persoon te behouden en tegelijkertijd de veiligheid van de maatschappij te waarborgen.
Voorbeelden
- Na de rechtszaak kreeg hij huisarrest als onderdeel van zijn straf, waardoor hij niet meer buiten mocht komen.
- Ze kreeg huisarrest opgelegd, omdat ze betrokken was bij een lopend onderzoek en de autoriteiten haar niet wilden laten ontsnappen.
- Tijdens de pandemie werd huisarrest in de vorm van quarantaine een veelvoorkomende maatregel om de verspreiding van het virus tegen te gaan.
Woordoorsprong
Het woord 'huisarrest' is samengesteld uit 'huis', wat verwijst naar de woning, en 'arrest', dat afkomstig is van het Latijnse 'arrestare', wat 'stoppen' of 'vasthouden' betekent.
Veelgestelde vragen over huisarrest
Wat is de betekenis van huisarrest?
huisarrest betekent: (juridisch) een strafbepaling waarbij iemand verboden wordt het eigen huis te verlaten of er onbeperkt mensen te ontvangen
Welk woordgeslacht heeft huisarrest?
huisarrest is een onzijdig (het).
Hoe gebruik je huisarrest in een zin?
Voorbeeld: “Hij kreeg huisarrest opgelegd.”