Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
huurbetaler
mannelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die een ruimte huurt en daarvoor huur moet betalen aan de verhuurderZe hadden zich er een heleboel op hun hals gehaald toen ze meer dan vier jaar geleden hun industriΓ«le bezittingen verruilden voor een onroerendgoedarsenaal met tienduizenden onwillige huurbetalers.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek