knuttel

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. kabel die men eerst in losse draden uiteen draait en dan paarsgewijs weer ineen draait

Etymologie

* uit het Fries

Verwante woorden

knutknut folkertsknutjeknutjesknutselknutselaarknutselaarsknutselactiviteitknutselactiviteitenknutselarijknutselarijenknutselarijtje
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek