openbaring

vrouwelijk (de)/ˌopəmˈbarɪŋ/

Wat is de betekenis van openbaring?

openbaring betekent: (religie) laatste boek van de Bijbel

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. religie (religie) laatste boek van de Bijbel

Voorbeelden van "openbaring" in een zin

  • In de Openbaring wordt het einde van de wereld voorspeld.

Betekenis en uitleg van openbaring

Openbaring verwijst naar het moment waarop iets verborgen of onbekend wordt onthuld. Het kan gaan om nieuwe inzichten, ontdekkingen of zelfs spirituele ervaringen die een diepere waarheid blootleggen.

Dit woord wordt vaak gebruikt in religieuze contexten, zoals de openbaring van goddelijke kennis aan mensen. Daarnaast kan het ook in alledaagse situaties voorkomen, zoals wanneer iemand plotseling een idee of oplossing vindt. Het heeft een positieve connotatie en kan duiden op een bevrijdend of verhelderend moment.

Voorbeelden

  • Na uren nadenken had ze eindelijk een openbaring over hoe ze haar project kon aanpakken.
  • De openbaring van de nieuwe wet zorgde voor veel discussie onder de bevolking.
  • Tijdens het meditatieproces ervoer hij een openbaring die zijn kijk op het leven compleet veranderde.

Woordoorsprong

Het woord 'openbaring' komt van het Middelnederlands 'openbaringe', dat 'het onthullen' betekent, en is afgeleid van het werkwoord 'openbaren'.

Veelgestelde vragen over openbaring

Wat is de betekenis van openbaring?

openbaring betekent: (religie) laatste boek van de Bijbel

Welk woordgeslacht heeft openbaring?

openbaring is een vrouwelijk (de).

Hoe gebruik je openbaring in een zin?

Voorbeeld: “In de Openbaring wordt het einde van de wereld voorspeld.

Etymologie

*leenvertaling van "Αποκάλυψη" (Apokálypsè) "openbaring", geschreven met een hoofdletter volgens ; (verkorting) van Openbaring van Johannes

Vertalingen

EngelsApocalypse
FransApocalypse
DuitsOffenbarung
SpaansRevelación, Apocalipsis
ItaliaansApocalisse
PortugeesApocalipse
Japans黙示録
PoolsApokalipsa Świętego Jana
ZweedsUppenbarelseboken
DeensÅbenbaring