persoon

mannelijk (de)/pɛrˈson/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

menselijk individu
Maar heb jij je nooit afgevraagd waar jij mee bezig bent? Hoe nuttig het is om vijf, zes keer per jaar dezelfde persoon van straat te moeten plukken? Om dezelfde voordeur steeds weer te moeten openbreken? Jij voelt je de redder van de mensheid.
Het creëren van een slaapplek voor zeven personen viel nog niet mee.
'Zonder jou ben ik mijn beste vriendin kwijt en de meest grappige, irritante, getalenteerde, en ja, ook de meest liefdevolle persoon uit mijn leven.
grammatica (grammatica) een van de drie klassen van de persoonlijke voornaamwoorden, wordt ook gebruikt in relatie tot de vervoeging van een werkwoord die hierop gebaseerd is, namelijk de eerste, tweede en derde personen
juridisch (juridisch) menselijk wezen, onderneming of instelling met rechten en plichten die door de wet erkend worden, namelijk de natuurlijke persoon en de rechtspersoon
personage, figuur

**[2] in de betekenis van ‘klasse van de persoonlijke voornaamwoorden, als grammaticale term’ aangetroffen vanaf 1576

Engelsperson, person

Franspersonne, personne

DuitsPerson, Person

Spaanspersona, persona

Italiaanspersona, persona

Portugeespessoa, pessoa

Russischлицо, лицо

Chinees人

Japans人

Koreaans사람

Poolsosoba, osoba

Zweedsperson, person