schuinte

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de mate waarin iets schuin of scheef is
    In 1993 bereikte de toren zijn maximale schuinte met een verschil van bijna 4,5 meter. Na jaren van tegengewicht is het verschil nu gestabiliseerd op net geen 4 meter. Nu alle restauratiewerken gedaan zijn, zal het deze zomer voor het eerst mogelijk zijn vanuit de binnenplaats van de Middeleeuwse toren alle zeven loges te zien. Dat was sinds 1935 niet meer mogelijk. Reformatorisch Dagblad 28-05-2008 [https://www.rd.nl/vandaag/buitenland/toren-van-pisa-teruggebogen-1.82478 Toren van Pisa teruggebogen]
  2. helling

Etymologie

* afleiding van schuin

Vertalingen

Engelsobliquity, slant