verdenken
Wat is de betekenis van verdenken?
verdenken betekent: (ov) iemand ~ van: van iemand een kwaad vermoeden hebben
Betekenis
- (ov) iemand ~ van: van iemand een kwaad vermoeden hebben
Voorbeelden van "verdenken" in een zin
- Zij verdenken hun buurjongen van het maken van krassen in hun auto.
Betekenis en uitleg van verdenken
Verdenken betekent iemand beschuldigen of vermoeden dat diegene iets verkeerds heeft gedaan. Het gaat vaak om een gevoel van wantrouwen of argwaan, waarbij je denkt dat er meer aan de hand is dan zichtbaar is.
Je gebruikt het woord 'verdenken' vaak in situaties waar je twijfelt aan iemands intenties of eerlijkheid. Het kan gaan om een lichte verdenking, zoals het vermoeden dat iemand iets heeft gestolen, maar ook om serieuzere beschuldigingen. De nuance ligt in de mate van bewijs of gevoel dat je hebt: je verdenkt iemand, maar dat betekent niet dat je het zeker weet.
Voorbeelden
- De leraar begon de leerlingen te verdenken van het vals spelen tijdens het examen.
- Ze begon haar vriend te verdenken toen hij geheimzinnig deed over zijn telefoongesprekken.
- Na het zien van de verdachte handelingen, besloot de agent de man te verdenken van inbraak.
Woordoorsprong
Het woord 'verdenken' komt van het Middelnederlandse 'verdinken', dat 'vermoeden' betekent. Het is samengesteld uit het voorvoegsel 'ver-' en 'denken', wat wijst op het proces van overdenken of twijfelen aan iemands motieven.
Veelgestelde vragen over verdenken
Wat is de betekenis van verdenken?
verdenken betekent: (ov) iemand ~ van: van iemand een kwaad vermoeden hebben
Hoe gebruik je verdenken in een zin?
Voorbeeld: “Zij verdenken hun buurjongen van het maken van krassen in hun auto.”
Etymologie
* afgeleid van denken