vervelend
/vərˈvelənt/
Betekenis
werkwoord
- niet boeiendWat een vervelende klus, zeg...
- onaangenaam/onprettig en tegelijkertijd hinderlijk en lastigIk schopte die vervelende jongen direct de klas uit.Er waren de nodige vervelende lui, die onbeschoft, arrogant of verwend waren en ik deed mijn best om ze te vermijden.
- intimiderendWat is dat nu voor een vervelende opmerking?
Etymologie
*"vervelen" met de uitgang -d
Vertalingen
Engelsboring, annoying
Fransennuyeux, barbant, ennuyeux
Duitslangweilig, ekelhaft, nervig
Spaansaburrido, fastidioso, molesto
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek