weidegrond
mannelijk (de)/ˈwɛidəˌɣrɔnt/
Wat is de betekenis van weidegrond?
weidegrond betekent: gebied dat met gras is begroeid en waar vee kan grazen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- gebied dat met gras is begroeid en waar vee kan grazen
Voorbeelden van "weidegrond" in een zin
- Zij bewogen zich langzaam voort over de ongelijke weidegrond, waar eens een oude poel geweest was.
- Het vakantiehuisje in Schoorl is verdwenen, maar er bestaat wel nog een foto van het interieur met Schilperoort, Picasso en een zekere Nelly. Hoogstwaarschijnlijk was zij Petronella Timmer, die de vakantiehuisjes schoonhield. In het dorp aan zee wordt Picasso geraakt door het licht, de duinen en de kleur van het zand en de schrale weidegrond.
Veelgestelde vragen over weidegrond
Wat is de betekenis van weidegrond?
weidegrond betekent: gebied dat met gras is begroeid en waar vee kan grazen
Welk woordgeslacht heeft weidegrond?
weidegrond is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van weidegrond?
Synoniemen van weidegrond zijn: grasland, greidgrond, weiland, wei, grasveld.
Hoe gebruik je weidegrond in een zin?
Voorbeeld: “Zij bewogen zich langzaam voort over de ongelijke weidegrond, waar eens een oude poel geweest was.”
Vertalingen
Engelsrough grazing, meadow
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek