weidegrond

mannelijk (de)/ˈwɛidəˌɣrɔnt/

Wat is de betekenis van weidegrond?

weidegrond betekent: gebied dat met gras is begroeid en waar vee kan grazen

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. gebied dat met gras is begroeid en waar vee kan grazen

Voorbeelden van "weidegrond" in een zin

  • Zij bewogen zich langzaam voort over de ongelijke weidegrond, waar eens een oude poel geweest was.
  • Het vakantiehuisje in Schoorl is verdwenen, maar er bestaat wel nog een foto van het interieur met Schilperoort, Picasso en een zekere Nelly. Hoogstwaarschijnlijk was zij Petronella Timmer, die de vakantiehuisjes schoonhield. In het dorp aan zee wordt Picasso geraakt door het licht, de duinen en de kleur van het zand en de schrale weidegrond.

Vertalingen

Engelsrough grazing, meadow