ban
Wat is de betekenis van ban?
ban betekent: (juridisch) straf in de vorm van een verbod om in een bepaald gebied te zijn
Betekenis
- (juridisch) straf in de vorm van een verbod om in een bepaald gebied te zijn
- (religie) (rooms-katholiek) uitsluiting uit de kerkgemeenschap
- (juridisch) (historisch) rechtsgebied van een bepaalde stad
- officiële afkondiging
- (verouderd) oproep
- magisch lijkende invloed
- (historisch) titel voor landvoogden in Zuidoost-Europa
Betekenis en uitleg van ban
Het woord 'ban' verwijst naar een verbod of uitsluiting, vaak van een bepaalde activiteit of groep. Wanneer iemand of iets geband is, betekent dit dat ze niet langer mogen deelnemen of aanwezig zijn in een bepaalde context.
Je gebruikt 'ban' vaak in situaties waar regels of wetten overtreden zijn, zoals bij het uitsluiten van een speler in een sportwedstrijd of het verbannen van een product vanwege veiligheidsredenen. Het woord kan ook een sociale context hebben, waarbij iemand bijvoorbeeld uit een vriendenkring wordt verwijderd. De nuance van het woord kan variëren van een tijdelijke schorsing tot een definitieve uitsluiting.
Voorbeelden
- Na zijn gedrag op het feest kreeg hij een ban van de club voor zes maanden.
- De overheid heeft een ban ingesteld op het gebruik van plastic tasjes in winkels.
- Na het schenden van de regels werd de speler voor het seizoen geband van de competitie.
Woordoorsprong
Het woord 'ban' komt van het Oudgermaanse woord 'bannan', wat 'verbieden' of 'uitroepen' betekent.
Veelgestelde vragen over ban
Wat is de betekenis van ban?
ban betekent: (juridisch) straf in de vorm van een verbod om in een bepaald gebied te zijn
Hoeveel betekenissen heeft ban?
ban heeft 7 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft ban?
ban is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van ban?
Synoniemen van ban zijn: verbanning, banvloek, excommunicatie, kerkban, betovering.
Etymologie
**[7] via "ban" van "بان" (bān) "prins, heer, gouverneur"
Uitdrukkingen
- in de ban doen — verbieden, afwijzen
- in de ban doen — uitsluiten van de kerkgemeenschap
- in de ban van — dwangmatig geïnteresseerd in of beheerst/geobsedeerd door