ban

mannelijk (de)/bɑn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) straf in de vorm van een verbod om in een bepaald gebied te zijn
  2. religie (religie) (rooms-katholiek) uitsluiting uit de kerkgemeenschap
  3. juridisch, historisch (juridisch) (historisch) rechtsgebied van een bepaalde stad
  4. officiële afkondiging
  5. verouderd (verouderd) oproep
  6. magisch lijkende invloed
  7. historisch (historisch) titel voor landvoogden in Zuidoost-Europa

Etymologie

**[7] via "ban" van "بان" (bān) "prins, heer, gouverneur"

Synoniemen

verbanningbanvloekexcommunicatiekerkbanbetoveringlandvoogd

Uitdrukkingen

  • in de ban doen — verbieden, afwijzen
  • in de ban doen — uitsluiten van de kerkgemeenschap
  • in de ban van — dwangmatig geïnteresseerd in of beheerst/geobsedeerd door

Vertalingen

Engelsanathema, ban, excommunication
Fransanathème, excommunication
Spaansanatema, territorio
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek