duivel

mannelijk (de)/ˈdœyvəl/

Wat is de betekenis van duivel?

duivel betekent: (mythologie), (religie) de personificatie van het kwaad

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. mythologie, religie (mythologie), (religie) de personificatie van het kwaad
  2. figuurlijk (figuurlijk) kwaadaardig persoon

Voorbeelden van "duivel" in een zin

  • Zoals god en de engelen de personificaties zijn van het goede, zo is de duivel de personificatie van het kwade.
  • `Zwarte Piet' of 'Pietje Pik', zo noemde het volk in de middeleeuwen de duivel.
  • Was Harald ronduit slecht, een duivel in mensengedaante die je zijn eigen ondergang tegemoet moest laten gaan? Een gruwelijke gedachte, maar als je je gedachten de vrije loop liet kon er van alles bovenkomen.
  • Hij is een echte duivel.

Betekenis en uitleg van duivel

Het woord 'duivel' verwijst vaak naar een kwaadaardig wezen dat in veel culturen en religies wordt gezien als de belichaming van het kwaad. In het dagelijks taalgebruik wordt het ook gebruikt om iemand te beschrijven die zich slecht gedraagt of die op een ondeugende manier handelt.

Je kunt het woord 'duivel' gebruiken in verschillende contexten, zoals religieuze discussies, verhalen of als je iemand een slechte daad verwijt. Het heeft vaak een negatieve connotatie, maar kan ook speels of humoristisch gebruikt worden, bijvoorbeeld als je iemand beschrijft die roekeloos is. In de literatuur en folklore verschijnt de duivel vaak als een antagonist of een verleider.

Voorbeelden

  • Toen hij zijn vrienden overtuigde om in de nacht te gaan stelen, noemde ze hem de duivel van de groep.
  • In het verhaal was de duivel een slimme figuur die de held op de proef stelde met verleidingen.
  • Ze zei met een lach dat haar nieuwe hond soms een echte duivel was, altijd in de weer om iets kapot te maken.

Woordoorsprong

Het woord 'duivel' is afgeleid van het Oudgermaanse 'diabola', dat via het Grieks en Latijn in het Nederlands is gekomen. Het heeft zijn wortels in het idee van een tegenstander of tegenkracht.

Veelgestelde vragen over duivel

Wat is de betekenis van duivel?

duivel betekent: (mythologie), (religie) de personificatie van het kwaad

Hoeveel betekenissen heeft duivel?

duivel heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

Welk woordgeslacht heeft duivel?

duivel is een mannelijk (de).

Wat zijn synoniemen van duivel?

Synoniemen van duivel zijn: Beëlzebub, droes, drommel, Joost, Lucifer.

Hoe gebruik je duivel in een zin?

Voorbeeld: “Zoals god en de engelen de personificaties zijn van het goede, zo is de duivel de personificatie van het kwade.

Etymologie

* via Latijn "diabolus" van Hellenistisch "διάβολος" (diábolos) "lasteraar" in de betekenis van ‘het kwaad als persoon’ voor het eerst aangetroffen in 776

Uitdrukkingen

  • Advocaat van de duivel spelen/zijnIemand die iets verkeerds heeft gedaan, bewust in bescherming nemen
  • Bij de duivel te biecht gaanIets verraden aan de vijand
  • De duivel op het kussen bindenMet iedereen wel raad weten
  • Des duivels zijnHeel kwaad zijn
  • Door/Van de duivel bezeten zijnGek, krankzinnig zijn of zich zo gedragen
  • Een arme duivelEen beklagenswaardige persoon, iemand met wie men medelijden zou moeten hebben
  • Een kaars voor de duivel brandenIets slechts vergoelijken/Eer betuigen aan iemand die slechte dingen doet
  • Geen duivel op zijn hart laten barstenOprecht alles zeggen wat men vindt (≈geen blad voor de mond nemen, van zijn hart geen moordkuil maken)

Vertalingen

Engelsdevil
Fransdiable
DuitsTeufel
Spaansdiablo
Italiaansdiavolo
Portugeesdiabo
Russischдьявол
Chinees惡魔, 恶魔
Japans悪魔
Koreaans악마
Poolsdiabeł
Zweedsdjävul, jävul
Deensdjævel