echtgenoot

mannelijk (de)/ˈɛxtxəˌnot/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

familie (familie) een mannelijke huwelijkspartner
De vrouw en haar echtgenoot beleefden een romantische huwelijksreis.
Zouden de fysieke verschillen tussen wijlen mijn echtgenoot en mijn nieuwe vriend een logisch gevolg zijn van het verschil in hun levensstijl? Arend zat een groot deel van de dag in zijn werkkamer - met sigaar - waar hij klanten, architecten en onderaannemers ontving, terwijl Giorgos het grootste deel van zijn leven op een steiger stond.
En opeens was er ook geen echtgenoot.
familie (familie) een huwelijkspartner

* In de betekenis van ‘man met wie iemand getrouwd is’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1631

Engelshusband, spouse

Fransmari, époux

DuitsEhemann, Gatte

Spaansesposo, marido

Italiaansmarito, sposo

Portugeesmarido, esposo

Russischмуж

Turkseş, koca

Poolsmąż

Zweedsmake

Deensægtemand