gebrekkigheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de mate waarin iets gebreken vertoont
    Hij keek dwars door de drijfveren van hun pathos, de gebrekkigheid van hun medeleven en het mechanisme van hun redeneringen heen.
  2. gebreken die iets of iemand heeft

Etymologie

* afleiding van gebrekkig

Synoniemen

onvolmaaktheidverkeerdheidonvolledigheidimperfectiefoutafwijkinginvaliditeitondeugdelijkheid

Vertalingen

Engelsinferiority, imperfection, inadequacy
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek