jatter

mannelijk (de)/ˈjɑtər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

persoon, pejoratief (persoon) (pejoratief) iemand die steelt
Het Gelderse Bemmel wordt geteisterd door dieven die kerstversiering stelen. Een gedupeerde richt zich bij WNL tot de jatters. De Telegraaf 21 dec. [https://www.telegraaf.nl/video/1464127/emotionele-oproep-aan-dief-geef-mijn-kerstkrans-terug Emotionele oproep aan dief: ‘Geef mijn kerstkrans terug’]

Etymologie

*afgeleid van jatten

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek