klappen

/ˈklɑpə(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) als vertoon van bijval, dank of bewondering de open handen ineenslaan
Het publiek klapte beleefd, maar meer ook niet.
erga (erga) plotseling een luid geluid voortbrengen
De omvallende fiets klapte tegen de vloer.
Met de punt van een speld liet zij de ballonnen klappen.
inerg, informeel (inerg) (informeel) praten op een gemoedelijke of niet ernstige manier
ov (ov) zo bewegen of raken dat het plotseling een luid geluid maakt
Hij boos klapte hij de borden op tafel.

*[4] in de betekenis 'klappen geven' aangetroffen vanaf 1627

Engelsclap, applaud, smack

Fransapplaudir

Duitsapplaudieren, klatschen