predicatie
Wat is de betekenis van predicatie?
predicatie betekent: (religie) toespraak door een voorganger om een bepaald geloof uit te dragen
Betekenis
- (religie) toespraak door een voorganger om een bepaald geloof uit te dragen
- (figuurlijk) vermanende toespraak
Voorbeelden van "predicatie" in een zin
- Adressen voor pleeggezinnen waren vooral verkregen door oproepen vanaf kansel en preekstoel. Groningse pleegouders schreven aan de ouders van hun pleegdochter: „De predicatie was aangrijpend en na de mis holden moeders met betraande ogen naar de pastorie” – om zich op te geven.
- Met mijn dronken kop durf ik haar predicatie gerust te interpreteren als een aanmoediging om nog meer plezier te maken.
Veelgestelde vragen over predicatie
Wat is de betekenis van predicatie?
predicatie betekent: (religie) toespraak door een voorganger om een bepaald geloof uit te dragen
Hoeveel betekenissen heeft predicatie?
predicatie heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft predicatie?
predicatie is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van predicatie?
Synoniemen van predicatie zijn: preek, kanselrede, sermoen.
Hoe gebruik je predicatie in een zin?
Voorbeeld: “Adressen voor pleeggezinnen waren vooral verkregen door oproepen vanaf kansel en preekstoel. Groningse pleegouders schreven aan de ouders van hun pleegdochter: „De predicatie was aangrijpend en na de mis holden moeders met betraande ogen naar de pastorie” – om zich op te geven.”
Etymologie
*via Middelnederlands "predicatie" / "predicacie" van "predication", op te vatten als van prediceren