wonderbaar
Wat is de betekenis van wonderbaar?
wonderbaar betekent: niet te geloven, als met een wonder
Betekenis
bijvoeglijk naamwoord
- niet te geloven, als met een wonder
Voorbeelden van "wonderbaar" in een zin
- Het was een wonderbaar verhaal.
Veelgestelde vragen over wonderbaar
Wat is de betekenis van wonderbaar?
wonderbaar betekent: niet te geloven, als met een wonder
Hoe gebruik je wonderbaar in een zin?
Voorbeeld: “Het was een wonderbaar verhaal.”
Etymologie
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘verbazingwekkend’ voor het eerst aangetroffen in 1573
Vertalingen
Duitswunderbar
Engelswonderful
Fransétonnant
Spaansmilagroso
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek