wonderdoener

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die een 'wonder' laat gebeuren
    Die tennisleraar was een wonderdoener.
  2. iemand die suggereert wonderen te kunnen laten plaatsvinden (=de natuurwetten te kunnen manipuleren)

Etymologie

*Samenstellende afleiding van wonder en doen