bal

mannelijk (de)/bɑl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

sport (sport) object in de vorm van een bol en meestal gemaakt van leer [1] dat gebruikt wordt bij balspelen
De bal werd door de spits keihard in de kruising geschoten.
(meer in het algemeen) bolvormig voorwerp
Ik eet een bal gehakt.
De outfit komt 'met alle toeters en bellen', inclusief de aanpassingen die Whitney zelf heeft gedaan. In het grijze pak dat de zangeres onder de outfit droeg, zitten zelfs nog wat gaten die er tijdens de opnames zijn ingekomen. Ook missen er daardoor wat chromen balletjes die aan het pak zaten.
scheldwoord (scheldwoord) jong persoon, veelal van het mannelijk geslacht, vaak van rijke afkomst en met een herkenbaar accent, die zich uit de hoogte gedraagt
De bal kwam op me af om een praatje te maken, maar ik ging snel naar mijn vriendin in het toilet.
anatomie (anatomie) teelbal
Henk ging naar de dokter omdat hij last had van jeuk aan zijn ballen.
informeel (informeel) geen ~ helemaal niets
Hij begreep geen bal van wiskunde.
informeel (informeel) geen ~ aan helemaal niet leuk
Ik verveel me dood op het feest, ik vind er geen bal aan.
informeel (informeel) geen ~ aan heel gemakkelijk
Wiskunde moeilijk? Ik vind er geen bal aan.

zelfstandig naamwoord

* Van "balle". In de betekenis van ‘gulden, (België) frank’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1936

De kolf naar de bal werpen — Het opgeven
elkaar de bal toespelen/elkaar de bal toewerpen — Elkaar helpen zodat beide partijen er voordeel uit halen
Kort op de bal spelen — Snel en kordaat handelen
Spelen op de bal [of op de man] — Uitdrukking die het verschil benadrukt tussen het bij verschil van mening enerzijds opvoeren van inhoudelijke argumenten en anderzijds de oppponent persoonlijk verdacht maken

Engelsball, ball

Fransballe, ballon, bal

DuitsBall, Kugel, Tanzball

Russischмяч

Turkstop

Poolspiłka, bal

Deensbold, kugle, bal