liefde

vrouwelijk (de)/ˈlivdə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

sociologie (sociologie) uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen
Mijn liefde voor hem.
Een liefde voor Frankrijk.
Ingeborgs vader, baron Von Freital, geloofde niet in de liefde, maar des te meer in geld en afkomst, en vooral in de gunstige combinatie van die grootheden.
psychologie (psychologie) uiting of gevoel van grote rechtstreekse betrokkenheid, passie [1]
Liefde voor het bouwen.
seksualiteit (seksualiteit) seksuele aantrekkingskracht, m.n. tussen mensen
Niemand scheerde zijn kin of oksels, bh’s bleken niet te werken onder zware rugzakken en er was een gezonde hoeveelheid vrije liefde onder de jonge garde.

* In de betekenis van ‘genegenheid’ voor het eerst aangetroffen in 1291

ongeluk in het spel, geluk in de liefde — wie pech heeft in iets onbelangrijks kan geluk hebben bij iets belangrijkers
Liefde is blind. — door verliefdheid de gebreken van een ander niet zien
De liefde kan niet van één kant komen. — als je samen iets doet zal ieder moeten bijdragen
Iets met de mantel der liefde bedekken — iets niet met anderen bespreken maar stilzwijgen en accepteren

Engelslove

Fransamour

DuitsLiebe

Spaansamor

Italiaansamore

Russischлюбовь

Japans愛

Poolsmiłość

Zweedskärlek

Deenskærlighed